چرا ظرف مرا بشکست لیلی
مگذارید که بی باده بمانم گاهی
مگذارید که از سینه بر آرام آهی
تا که جان دارمو از سینه بر آید نفسم
مگذارید که بی باده سر آید نفسم
هر لحظه و هر روز شرابم بدهید
آخرین لحظه عمرم می نابم بدهید
بعد مرگم بگذارید به یک تابوتی
تخت هایش همه از چوب رزو یاقوتی
وسط سینه من چاک کنید
اندرون دل من یک قلم تاک کنید
به نمازم نگذارید بیاید واعظ
پیر میخانه بخواند غزلی از حافظ
بر سر قبر من سوخته دل دف بزنید
شاهدی رقص کند جمله شما کف بزنید
آدینه بیاید به دیدار من ذار
خرما چه بود جام پیاپی بگذار
هر که پرسید کسی موردست جوابش بکنید
از می خالص انگور خرابش بکنید
دردناک است که عاشق به مرادش نرسد
در پی یار شود پیرو به یارش نرسد
